Tijs, een bijzonder kind

Weer terug bij af

Al maanden zijn we bezig om te kijken wat andere medicatie met Tijs doet. We zijn nu op het punt aangekomen dat we hebben gezegd ermee te willen stoppen. Na 10 weken inwerktijd nog steeds geen positieve verandering te kunnen zien zitten we nu, in overleg met de kinderpsychiater, in de afbouwfase.

Voorlopig gaan we ook niets anders proberen, we laten het nu even zo. Je hebt toch steeds weer de hoop op een wondermiddel.Wij weten natuurlijk ook wel dat we met medicijnen weinig kunnen veranderen aan zijn behoefte aan zoveel structuur en het zich totaal niet kunnne vermaken, maar als het al voor iets minder onrust bij Tijs zou zorgen zijn we al tevreden. Daarbij zou het fijn zijn als hij zich op school ook meer kan concentreren en niet zo impulsief is.

Maar voorlopig geen probeerfase meer! Nog een weekje en dan zit hij weer helemaal op de oude dosering.

Update medicatie

Omdat Tijs niet meer voldoende op de medicijnen reageerde zijn we nog steeds zoekende...

Op dit moment zijn we bezig met het opbouwen van Strattera. Dit medicijn werkt echter pas na een week of 8 dus voorlopig krijgt hij zijn oude medicatie er nog bij. Regelmatig gaan we terug naar de kinderpsychiater omdat alles natuurlijk wel goed in de gaten moet worden gehouden, bloeddruk, hartslag enz.

We zijn nu bijna een maand bezig maar merken helemaal geen verschil.Dit hadden we ook nog niet verwacht.Ook op school en de BSO merken ze geen veranderingen. Steeds wordt de dosis iets verhoogd en as maandag mag hij naar 25 mg. Na een week gaan we weer op controle en dan wordt de Concerta misschien verminderd. De bedoeling is dat we uitkomen op 40 mg en dan liefst zonder andere medicijnen erbij maar dit is voor elk kind anders en is gewoon een kwestie van proberen.

Voor ons is wel het spannendst als de Concerta gehalveerd wordt.Maarja we wachten het maar gewoon af hoe het zal gaan.

Medicatie

Vandaag zijn we bij de kinderpsychiater geweet.

Tijs krijgt op dit moment Concerta 36 mg en later in de middag nog 10 mg Ritalin.

Dit lijkt echter niet heel veel te doen. Wel wat want dit was duidelijk zichtbaar toen we eens een dag niks hebben gegeven.Maar in vehouding tot een jaar geleden stukken minder.

Aangezien zijn impulsiviteit en onrust zeker niet minder wordt vinden we het toch de moeite waard om te gaan proberen wat Strattera eventueel doet.

Op het moment gaat het allemaal iets beter thuis. Maar het punt is dat het niet het gedrag van Tijs is wat beter is geworden maar dat we zelf, door de rust die we hebben doordat hij naar de BSO gaat, meer geduld op kunnen brengen.

Morgen gaat hij hiermee starten.In het begin krijgt hij, naast de lage dosering Strattera, nog gewoon de medicijnen die hij nu krijgt erbij. Strattera werkt niet meteen, vandaar.We kunnen het nu mooi zelf in de gaten houden omdat het volgende week vakantie is.Hierna hebben we weer contact met de kinderpsychiater om te kijken hoe we het verder kunnen gaan opbouwen. Alles bij elkaar zal het wel een tijdje duren voor we weten of we echt resultaat zien. De keuze om nu toch te gaan proberen werd door ons wel vergemakkelijkt door het feit dat we dan voor de zomervakantie eventueel ook nog iets anders kunnen proberen mocht het niet aanslaan.

Maar we houden ook in ons achterhoofd dat dit gedrag, de extreme impulsiviteit, de onrust, het moeilijk te sturen zijn enz., misschien met medicijnen niet meer te verminderen is als dat het nu is.......

We houden hoop.....

Spannende dag!

Vandaag was een hele spannende dag.Omdat we al een tijdje aan het bekijken zijn wat we met de medicijnen moeten doen van Tijs hadden we besloten om Tijs vandaag helemaal geen medicijnen te geven.

Vanmorgen had ik al op tijd Evi naar opa en oma gebracht. Het is gewoon makkelijker om het te bekijken als Tijs alleen is. Mocht ie dan nog steeds heel druk zijn dan wisten we genoeg.

Het is nu half 3 en ondertussen heeft hij toch weer medicijnen gehad.Vanmorgen merkten we het eigenlijk al meteen. Het gedrag wat hij normaal ook laat zien was nu nog veel extremer aanwezig. Hij stuiterde echt door de kamer. Maakte nog meer rare en schreeuwerige geluidjes, was nog brutaler, veel meer vloeken en schelden, leek niet bereikbaar voor aansturing en correcties van ons,heel vervelend naar Evi(toen zij nog thuis was).Ook verviel hij ineens weer in zijn tic(tong tegen neus). Dit was echt lang geleden dat ik het had gezien.Even kreeg ik weer het gevoel wat ik vaak had toen hij klein was, dat machteloze, maar ook medelijden.Wat moet het toch moeilijk zijn als je zo in elkaar zit.Je kon gewoon de onrust in hem zien, hij stuiterde echt op en neer. Sprong, rende, tjoepte, stond op zijn kop op de bank, vloog door de kamer, het was niet bij te houden. Kortom het was echt geen succes. We hebben besloten om hem rond half 1 een Ritalin te geven want het was overduidelijk.Het was voor ons geen doen maar voor hemzelf was het eigenlijk ook heel zielig.Wij zagen er het nut niet van in om zo de hele dag door te gaan.

Toen we vroegen of hij er iets van merkte zei hij wel dat hij drukker was maar in zijn hoofd niet echt verschil merkte.

In januari moeten we weer terug naar de kinderpsychiater voor de  medicatie.Want ondanks dat de medicijnen dus wel degelijk wat doen is hij ook met medicijnen veel drukker als zeg een half jaar geleden. Maar de optie stoppen met alles is dus weg.In onze ogen dan toch!

Een tijdje terug schreef de (toen nog) kinderarts hem extra Risperdal voor, dit zou vooral voor zijn "ontplofferige"gedrag moeten helpen. Het enige verschil wat wij merkten was dat hij veel meer at, en dat is natuurlijk voor Tijs wel goed maar om dat nou om die reden te geven...

Eenmaal bij de kinderpsychiater werd besloten om de Concerta te verhogen maar dan wel de Ritalin aan het eind van de middag te laten vervallen omdat anders de dosering erg hoog was.Ook dit bleek geen oplossing. Op verschillende plaatsen(school, logeerhuis) werd geobserveerd maar geen positief verschil gemerkt.

Dus nu zijn we weer terug op de oude dosering en voorlopig blijft dit even zo.In januari bekijken we eventuele andere opties.