Ons leventje met Tijs
Deze weblog gaat over onze zoon Tijs, een 10 jaar oude jongen met ADHD en PDDNOS.
Tijs is geboren in februari 1999. De eerste 1,5 jaar was een grote roze wolk. Tijs was een hele makkelijke baby, huilde alleen als hij honger had of slaap.Maar vanaf de eerste echte sociale contacten leken er toch wat vreemde dingen te zijn.
Van kleins af aan is Tijs helemaal gek op alles met wielen. Maar echt spelen was het niet wat hij deed. Met autootjes bv, hij zette ze alleen maar netjes in een rijtje.Een van de eerste woordjes die hij zei was "trator" (tractor).En toen ie 2,5-3 jaar was herkende ie alle automerken.
Toen hij 2 was werd zijn zusje Evi geboren. Ook ging hij naar de peuterspeelzaal. Daar werd ik door de leidsters regelmatig aangesproken op zijn gedrag. Er werd gezegd dat ze hem wel erg druk vonden.Maarja, wat is druk???Wij vonden het nog wel om te hebben.
Opvallende vonden wij dat je Tijs nooit even alleen in de kamer kon laten als Evi in de box lag. Hij sprong er gewoon bovenop.Toen Evi iets ouder werd merkten we wel dat zij heel anders was dan Tijs maar elk kind is anders....Tijs was gewoon een heel enthousiast kind. Als er iemand bij ons langs kwam werd ie echt wild. Wij zagen dit als enthousiasme maar nu doet ie het nog steeds. Dit is duidelijk een reactie van hem op de onverwachte binnenkomst van mensen.
Helaas ging het na een hele goede periode waarin wij ervan overtuigd waren dat er niks met hem aan de hand was ,helemaal mis. We gingen ergens op de koffie en daar was nog een meisje aan het spelen. Daar flipte hij helemaal van, trok aan haar haren enz.(Achteraf duidelijk, hij dacht daar alleen zijn vriendje aan te treffen.) Toen heb ik voor het eerst gezegd: Ik weet niet of er niks met hem is.
Er waren verschillende voorvallen meer waardoor we erg begonnen te twijfelen. Hij was erg onvoorspelbaar.Het enige wat je zeker wist was dat ie waarschijnlijk iets ging doen wat niet mocht.Zo stond een vriendinnetje eens op een kinderstoeltje ergens naar te kijken. Hij schopte gewoon die stoel om.Je wist gewoon nooit wat er ging gebeuren, maar er volgde altijd iets.En dat was dan altijd net dat iets wat wij natuurlijk niet wilden!
Om een lang verhaal kort te maken, in januari 2003 zaten we bij de huisarts en in juni kregen we de diagnose PDDNOS met ADHD kenmerken.Deze werd later opnieuw gesteld en nu heeft hij een dubbele diagnose:ADHD en PDDNOS.Hij heeft een normale intelligentie. Dit is in onze ogen een voordeel want dan kun je hem bepaald gedrag wat hij uit zichzelf niet inziet, wel aanleren.Maar dit kan echter naar de hulpverlening toe juist een extra handicap zijn.Hiervan zijn afschuwelijke voorbeelden van.(Zie de link "Online petitie)
Toen hij 4,5 (aug 03)was ging hij naar het MKD, Boeleka in Veldhoven.Heel raar, je kind, zo klein en de hele dag weg.Met de taxi nog wel. Dat was erg confronterend.Daar heeft hij 2 jaar gezeten en allerlei therapien gehad. Ondertussen gebruikte hij ook medicijnen en ging eens per maand naar een gastgezin, die wij kenden.Ook kwam er woensdags iemand bij ons voor begeleiding, zodat ik alle aandacht aan Evi kon geven.
Na de zomervakantie in 05 ging hij naar de Rungraaf (Cluster 4 school)Gelukkig gingen er veel kinderen van Boeleka mee dus dat was toch iets bekends. Hij zat een jaar bij Danielle en daarna twee bij Peggy. En hij had het erg naar zijn zin.Ondertussen ging Tijs elke maand naar het logeerhuis van Kordaat en op woensdagen naar Veelzijdige Zorg.Gelukkig konden( en kunnen) we rekenen op de steun en hulp van opa en oma, daar is ook vaak een van de twee te vinden. Het is gewoon draaglijker als je er maar eentje thuis hebt.
Ondertussen is Tijs helemaal gek van motorcross. Hij gaat regelmatig met Erwin naar de crossbaan. Hier kan hij flink wat energie kwijt en hij blijft het leuk vinden.
Op dit moment is Tijs aan zijn tweede jaar begonnen op de "grote" Rungraaf.Hij zit na een moeizaam begin weer bij zijn meester van vorig jaar. In groep 7.Heeft het erg naar zijn zin.
Helaas hebben wij afgelopen jaar, na een heel moeilijke tijd thuis, de beslissing genomen om Tijs te gaan laten wonen op Sint Marie.Dit is echt de moeilijkste beslissing ooit voor ons geweest. En dit doe je niet van de een op de ander dag. Hij stond op de wachtlijst voor naschoolse dagbehandeling bij SM. Maar al in dat intakegesprek hebben we al aangegeven te verwachten dat dit op den duur niet genoeg zal zijn voor Tijs. Aangezien de situatie thuis steeds moeilijker werd zijn we tot deze stap gekomen. Vanaf januari 2010 woont onze zoon officieel niet meer thuis.
Wij hebben altijd hard geroepen "we willen niet dat het crisis wordt!"Het heeft heel veel moeite gekost en het is ten koste gegaan van heel veel maar nu kunnen we dan toch zeggen dat we het op een manier hebben kunnen doen die wij voor Tijs het beste vinden (en voor ons ook!) Voorbereiden, erover praten enz. We zijn er heel blij mee dat we het zo hebben kunnen volhouden.
Na een eerste maand durven we heel voorzichtig te zeggen dat het misschien toch wel goed is. De sfeer thuis is heel anders, alles gaat relaxter. Minder spanning, minder strijd.
Tijs heeft het heel erg naar zijn zin op de groep en dat maakt het voor ons ook wat makkelijker. We hebben ook het gevoel dat hij een heel fijne groep en team om zich heen heeft.
Voor degene die willen reageren, alle reacties worden erg op prijs gesteld!!Onderaan de berichten kun je reageren.Bedankt!!

lieve pascal en erwin
heel veel sterkte met jullie moeilijke leven.
goed idee om het iedereen zo te laten weten
ik hoop voor jullie dat het beter gaat in de toekomst
het allerbeste
marianne
Geplaatst door: marianne | 22-11-08 om 15:24
hallo Pascale en Erwin,Tijs en Evi!!
Fijn dat je via deze weg erover wil vertellen, dan begrijpen en horen wij ook een beetje hoe het gaat!Probeer zoveel mogelijk van alle goede momenten te genieten.Ik vind wel dat jullie er heel goed mee omgaan en weet dat het vaak heel moeilijk is en dat je je vaak beklemd zult voelen en machteloos !Maar jullie zelf weten allen hoe dat 't is!Lieve Pascale en Erwin succes met jullie lieve Tijs en Evi
Geplaatst door: tante Mieke | 22-11-08 om 19:37
Wat fijn dat jullie alles zo uitvoerig hebben opgeschreven.
Ik zie met belangstelling jullie volgende nieuwsbrief tegemoet. Ik wens jullie heel veel steun, en probeer af en toe aan jezelf te denken!!!
Maar wat zou ik zo'n stoere motor gevaarlijk vinden. Gelukkig is pappa op de hoogte.
Ik zou m'n hard vast houden.
groetjes en tot ziens.
Geplaatst door: tante El | 22-11-08 om 20:38
Ik kon de schrijffout niet meer hetstellen.
De D van hard, lees maar een T.
Geplaatst door: Tante El | 22-11-08 om 20:41
Hoi Pascale en Erwin,
Fijn dat ik van jullie mee mag lezen in jullie weblog. Als moeder-zijnde van ook een bijzonder kind weet ik hoe moeilijk dit is. Ik hoop dan ook echt dat Sint Marie jullie de hulp en begeleiding kunnen geven die jullie zo hard nodig hebben.
Ik wens jullie heel veel kracht en succes toe om er voor Tijs en zeker ook voor Evi te zijn! En wat er boven ook staat, probeer jezelf niet te vergeten...
Groetjes, Tineke
(moeder van Joesef die bij Tijs in de klas zit)
Geplaatst door: Tineke | 22-11-08 om 22:22
Hallo,
Moedig jullie verhaal te delen.
Wat bedoelen jullie precies met: "Hij heeft een normale intelligentie. Dit is in onze ogen een voordeel want dan kun je hem bepaald gedrag wat hij uit zichzelf niet inziet, wel aanleren.Maar dit kan echter naar de hulpverlening toe juist een extra handicap zijn.Hiervan zijn afschuwelijke voorbeelden van."
Gr., Martin.
Geplaatst door: Tartuffel | 23-11-08 om 17:57
Hallo,
Klik maar eens op de link Online petitie.
Op de beginpagina staat het verhaal van een meisje wat daardoor tussen wal en schip valt.Hartverscheurend!
Geplaatst door: Pascale | 23-11-08 om 18:21
Hoi Pascale en Erwin
Grote klasse dat jullie met je verhaal naar buiten komen,Ik heb grote bewondering hoe jullie met de situatie omgaan .inderdaad wanhoop verdriet en machteloosheid dat is precies de situatie,je vast grijpen aan elke strohalm,en daarbij komt ook nog hetonbegrip van de buitenwereld
want ook aan thijs is uiterlijk niets te zien.Als Thijs aangenomen wordt bij blixembos kun jij je hobby waarmaken,en een keer koffie komen drinken en bijkletsen.
Blixembos is n.l. vlak bij ons.
Ik heb ook grote bewondering voor je ouders die zich toch maar wegcijferen,en waar jullie altijd een beroep op kunnen doen,Ik heb die steun altijd gehad van Tante Francien
wij wensen jullie heel veel sterkte,en hopenlijk tot spoedig ziens.We blijven jullie volgen veel liefs en sterkte voor jullie viertjes
tante Riek en ome Frans
Geplaatst door: | 23-11-08 om 20:04
Lieve Pascale,
Hartstikke fijn, dat je op deze manier,`n uitlaatklep gevonden hebt om je zorgen, verdrietigheden en hopelijk ook je fijne dingen met ons te delen.
Weet ,dat we met je meeleven,al merk je dat misschien niet altijd. Ik weet ,dat er zo gauw gemakkelijk over gekletst wordt door personen,die niet weten ,wat `t voor jullie elke dag weer inhoudt om met zo`n bizonder kind om te gaan en te leven.
Maar wij hebben respect voor jullie tweetjes en je mag gerust trots zijn op wat je al hebt bereikt,want dat is niet niks!!!
Je weet immers waarvoor je het doet,maar de weg is niet makkelijk.
Nog veel sterkte voor jullie gezinnetje en de groetjes van Tante Nell en Ome Bernard.
Geplaatst door: Nell Geboers | 24-11-08 om 14:27
Hoi Pascale, je kent mij niet maar wil toch even reageren. Ik ben een collega van Winny en zij liet mij jouw weblog zien. Erg goed van je om het op deze manier een plekje te geven. Wij hebben twee kinderen een meisje van 13 jaar oud en een zoon van bijna 11 jaar oud met ADHD en dyslexie. Dus weet waar je al die jaren tegenaan gelopen bent, (en nog zal lopen....) hoe moe en slopend het is om niet gehoord te worden. Daar ik geen prater ben, en dacht het allemaal wel alleen te kunnen (niet dus) heb ik 5 maanden thuis gezeten met een burnout. Helemaal op/kapot van jarenlang zwoegen. Dus meid schrijf het van je af. Succes én vergeet niet te genieten van de mooie/leuke momenten met hem en je gezin.
Groetjes Edith
Geplaatst door: Edith | 27-11-08 om 12:17
Hoi Pascalle,
Wat vervelend om te lezen dat het minder goed gaat thuis. Ik denk dat je met je oprechte verhaal veel mensen weet te raken,vooral de 'ervaringsdeskundigen', ouders die thuis ook een speciaal kindje hebben rondlopen. Heel veel succes voor de toekomst en ik hoop dat Tijs goed op zijn plek zit bij Sint Marie!
Groetjes Marieke (oude mentor van Tijs van de Buitenjan)
Geplaatst door: marieke | 2-12-08 om 18:49
Hoi Pascale en Erwin, geweldig dat je dit allemaal schrijft. Ik weet ook als geen ander hoe het kan zijn met zo'n speciaal kind. Het is niet fijn dat het thuis niet zo goed gaat. En toch denk ik met hulp dat het allemaal wel goed komt. Vergeet nooit dat jullie het geweldig doen! Ook al hebben jullie verdrietige momenten, Tijs kan ook erg lief zijn. Heel veel succes en sterkte. Groetjes Corrie (taxi)
Geplaatst door: Corrie | 6-12-08 om 21:40
Hallo Pascale
Wat leuk dat je mij een uitnodiging hebt gestuurd om jullie weblog te bekijken. Knap gemaakt zeg! Heel vervelend om te lezen dat het niet zo lekker gaat. Ik wens jullie veel succes met jullie drukke gezin en vooral heel veel mooie momenten met elkaar! Groetjes van (juf) Vicky
Geplaatst door: Vicky Vinders | 9-12-08 om 13:36
Hoi Pascale, Erwin, Tijs en Evi,wat knap hoe jullie deze weblog hebben gemaakt en leuk om iets van jullie te horen. Fijn dat jullie en Tijs meer hulp krijgen. Groetjes van Erik, Karin, Sven en Remon (vakantie vrienden)
Geplaatst door: karin | 10-12-08 om 14:25
Hallo Pascale, Erwin, Tijs en Evi.
Ik heb net met veel interesse deze website bekeken en gelezen.
Wat goed dat je op deze manier je gevoelens en ervaringen kwijt kunt. Ik vind het erg knap hoe jullie met alles omgaan. Er komt echt veel bij kijken.
Je moet constant alert zijn, veel dingen regelen, overal achteraan en dat kost veel energie.
Als juf van Evi merk ik dat ze een 'warm nest' heeft en dat jullie er alles aan doen om het voor Evi ook gezellig te houden.
Het allerbeste en ga zo door!
Mariël.
Geplaatst door: Mariël | 15-12-08 om 19:08
hallo,Pascale, Erwin,
je kent me niet maar ik jullie site gevonden op startpagina pdd-nos
ik heb jullie verhaal gelezen. wat is het fijn dat er dan eindelijk iemand naar jullie geluisterd heeft. en nu de hulp krijgen die jullie zo nodig hebben. ik kan er over mee praten want we hebben zelf ook een dochtertje van 7 jaar met a.s.s en kenmerken van adhd en een dochtertje van 10 jaar met adhd. onze jongste heeft ook op boeleka gezeten en nu ze zit ook op rungraaf (op de onderbouw)sins schooljaar 2006-2007 daar zit ze goed op haar plekje. in de klas is ze een engeltje maar als ze thuis is ze heel erg moeilijk in omgang. en het moeilijkste is dat ze mooi snoetje heeft en dat je niks aan de buitenkant ziet. want je ziet de mensen denken. ik wilde alleen maar even zeggen he he eindelijk ook iemand uit de omgeving. we zijn niet alleen. we hebben het nu best wel moeilijk. maar daar komen we wel weer doorheen. Ik hoop voor jullie dat jullie nu de juiste hulp krijgen die jullie verdienen. met vriendelijke groet, natascha van der vleuten
Geplaatst door: n.van der vleuten | 18-12-08 om 14:58
Hoi Pascale
Wat een mooie site.Ik vind het heel erg knap dat je het zo goed onder worden kunt brengen wat er bij jullie afspeeld.Sommige stukken waren zo'n herkenning dat er zelfs de nodige tranen bij vloeide.Bedankt voor je tip en uitnodiging om je site te lezen.
Heel veel groetjes Christine(moeder van karlijn en Jochem)
Geplaatst door: Christine | 28-1-09 om 20:39
Hoi Tijs, Evi, Pascale en Erwin
Hier even een berichtje van die mevrouw met de "waterpistolen".
Tijs het is wel stoer zeg hoe jij op die motor zit.
Pascale ik vind het knap hoe je dit voor elkaar hebt gekregen. Je eigen belevingen zo op te schrijven.
groetjes Nicole
Geplaatst door: Nicole | 12-2-09 om 23:01
Hallo Pascale,
eindelijk heb ik dan even de tijd genomen om op jullie blog te kijken. Ik heb jullie weblog inmiddels gelinkt op die van Liesyenne.
Super dat jullie de online petitie ook hier vermelden!
Ik zal regelmatig(er) eens een blik komen werpen in jullie leven met Tijs.
Lieve groet,
Loes
Geplaatst door: Loes | 14-3-09 om 19:01
Hoi Pascale en Erwin
Ik lees jullie verhalen altijd met veel interesse. Het zijn pittige tijden voor jullie.
Knap hoe jij (pascale) er zo open over schrijft daar sta ik iedere keer van te kijken.
groetjes Nicole
Geplaatst door: Nicole | 16-3-09 om 18:03
Hoi Pascale,
Wat een goede site. Ik heb veel dingen herkend. Mijn dochtertje met PDD-NOS heeft ook op Boeleka gezeten en zit nu in groep 3 op de Rungraaf.
Sinds kort weten we dat onze oudste zoon ook PDD-NOS heeft. Maar ze zijn totaal niet met elkaar te vergelijken.
Met dit laatste heb ik dan ook veel moeite gehad, ook om het naar familie en vrienden te vertellen. Veel mensen kunnen het toch niet bevatten wat het inhoudt om kinderen met deze problematiek op te voeden. We zijn nu aan het nadenken voor speciale naschoolse opvang voor onze dochter om de thuissituatie te ontlasten.
Voor onze middelste zoon is het namelijk erg schipperen tussen zijn broer en zus met PDD-NOS.
Bedankt in ieder geval voor jullie verhalen, ik zal ze zeker bijhouden!
Succes en sterkte bij het nemen van nieuwe beslissingen.
Groeten Xandra
Geplaatst door: Xandra | 23-3-09 om 11:40
Hoi
Wat toevallig de overeenkomsten die ik lees in bovenstaand stukje.
Onze Mark zit momenteel ook op de Rungraaf in groep 6 bij Juf Jody. ook bij de "grote".
En hij start vermoedelijk in juni op de na-schoolse dagbehandeling bij Sint marie.
Oké dat zeiden ze 3 maanden terug dus of het eerder of laater is weet ik niet.
Dus wie weet komen onze jongens samen op de groep in Sint marie.
Onze Mark heeft pdd-nos/adhd en dyslectie en is de oudste van 4 kinderen. hij heeft nog 3 zusjes onder zich.
en inderdaad hier ook de opstapeling en vorig jaar voor het eerst geen goed voorjaar en zomer en in het najaar indicatie gekregen van bjz.
Dus toeval??
Groetjes
Judith
Geplaatst door: judith | 9-4-09 om 16:46
Hallo,
via balans las ik jullie verhaal en ik wil jullie een hart onder de riem steken met jullie moeilijke beslissing. Ik weet precies hoe het voor jullie moet voelen. Onze dochter van nu 15, woont al 4 jaar niet meer thuis. Daarvoor heeft ze lang in een behandelgroep gezeten en na die tijd is ze anderhalf jaar thuis geweest. Helaas was het niet meer te doen. We hebben namelijk de mening dat alle kinderen moeten kunnen opgroeien in een veilige omgeving.
Als je meer wilt weten, stuur je me maar een mailtje.
Heel veel sterkte de komende periode.
Groetjes
Charlie
Chatmoderator Balans
Geplaatst door: Charlie | 10-6-09 om 22:43
Hallo Pascale,
ik kom je even bedanken voor je lieve woorden, ik put daar veel uit!
Ik was bijna van plan om de hyves te stoppen maar door reactie's zoals de jouwe blijf huisvoormijnkind ook bestaan!
Liefs Loes
Geplaatst door: Loes | 10-9-09 om 11:02
Hey eindelijk eens de tijd genomen om jullie weblog te bekijken. Mooi gedaan en ik weet uit ervaring als moeder van een speciaal kind dat van je af schrijven een prettige manier kan zijn.
Ik wens jullie heel veel sterkte want dit is echt geen makkelijke beslissing om Tijs uit huis te plaatsen.
Zal regelmatig deze log lezen om zo op de hoogte te blijven.
Liefs Bernadetta
Geplaatst door: Bernadetta moeder van Robin | 3-11-09 om 19:42